Ένα ρομάντζο εντελώς διαφορετικό από τα συνηθισμένα και μια φρέσκια προσέγγιση στην κλασική ιδέα του what if.
Η Νόρα και ο Χε-Σαν είναι δύο δωδεκάχρονα παιδιά από την Κορέα, στενοί φίλοι, «ερωτευμένα» μεταξύ τους, που όμως θα χαθούν, καθώς η οικογένεια της Νόρα θα μεταναστεύσει στον Καναδά. Δώδεκα χρόνια μετά θα ξαναβρεθούν διαδικτυακά χάρη στο facebook, αυτή θεατρική συγγραφέας στη Νέα Υόρκη, αυτός στη Σεούλ. Θα ξαναχαθούν, για να βρεθούν -ξανά- δώδεκα χρόνια μετά. Ο Χε-Σαν θα ταξιδέψει για μια βδομάδα στη Νέα Υόρκη και θα συναντήσει τη Νόρα, η οποία είναι πλέον παντρεμένη με τον Άρθουρ.
Ένα ιδιαίτερο ρομάντζο, εντελώς διαφορετικό από αυτά που έχουμε συνηθίσει, μακριά από κλισέ και με ένα βάθος που δεν βρίσκουμε σε ταινίες αυτού του είδους. Το Past Lives δεν ασχολείται απλώς με την ιδέα του έρωτα που διαρκεί στον χρόνο - ειδικά όταν μιλάμε για έρωτα ανεκπλήρωτο. Η ταινία πατά διαρκώς πάνω στην έννοια του what if, όμως το κάνει με έναν ιδιαίτερο τρόπο, πιο προσωπικό και πιο βαθυστόχαστο απ' ό,τι θα περιμέναμε.
Στη Γαλλία του ’60 μια φοιτήτρια φιλολογίας μένει έγκυος. Η έκτρωση είναι παράνομη και η πράξη διώκεται ποινικά, ενώ μια εγκυμοσύνη θεωρείται στίγμα. Η ηρωίδα μας όμως είναι αποφασισμένη να απαλλαγεί από την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη της και να μην εγκαταλείψει τα όνειρα της για ακαδημαϊκή καριέρα.
«Θέλω παιδί κάποια μέρα. Αλλά δεν το θέλω εις βάρος της ζωής μου. Αν γεννήσω τώρα, δεν θα το αγαπήσω, ίσως το μισήσω». Αυτά τα λόγια της ηρωίδας είναι η ουσία της ταινίας, η οποία περιγράφει την αγωνιώδη προσπάθεια μιας κοπέλας να τερματίσει την εγκυμοσύνη της.
Όταν ακούς για σίκουελ του Ιντιάνα Τζόουνς κρατάς μικρό καλάθι. Είναι τάση της εποχής να αποκτούν όλες οι ταινίες σίκουελ και ριμέικ, εφόσον ως γνωστόν η νοσταλγία πουλάει τρελά. Και όταν μιλάμε συγκεκριμένα για το Ιντιάνα Τζόουνς είσαι ακόμα πιο επιφυλακτικός, μια και έχουμε ακόμα στο μυαλό μας το φιάσκο του Ιντιάνα Τζόουνς 4. Από την άλλη είναι κρίμα να μην εκμεταλλευτείς την ευκαιρία να δεις σε θερινό σινεμά τον Ίντι να ξαναπιάνει το μαστίγιό του για άλλη μια φορά (τελευταία φορά μάλιστα, απ’ ό,τι λέγεται), οπότε η ζυγαριά γέρνει προς το «θα πάω να το δω».
Τελικά αποδείχτηκε ότι όταν οι δημιουργοί το θέλουν μπορούν να κάνουν μια ωραία ταινία Ιντιάνα Τζόουνς, καλή για τα σημερινά δεδομένα, διατηρώντας παράλληλα τη γοητεία και την αίσθηση των 80s. «Ο Ιντιάνα Τζόουνς και ο Δίσκος του Πεπρωμένου» έχει μία δυνατή ιστορία, μας πάει για λίγο πίσω στην εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (γιατί φυσικά η ταινία πρέπει να έχει Ναζί) και μας φέρνει στο σήμερα, όπου η υπόθεση που ξεκίνησε τότε συνεχίζεται.
Η πιο πολυσυζητημένη ταινία στο τέλος του 2021 και στην αρχή του 2022 είναι φυσικά το Don’tLookUp – τι είναι όμως αυτό που την έκανε να συγκεντρώσει όλη την προσοχή των σινεφίλ πάνω της;
Η ιστορία έχει να κάνει με δύο –όχι και τόσο γνωστούς– αστρονόμους (ΝτιΚάπριο και Λόρενς) που εντοπίζουν έναν κομήτη, ο οποίος με μαθητική ακρίβεια θα συγκρουστεί με τη γη σε έξι μήνες και θα την καταστρέψει εντελώς. Φυσικά θα έρθουν κατευθείαν σε επαφή με την πρόεδρο της Αμερικής (Μέριλ Στριπ), όμως αυτή δεν φαίνεται και τόσο πρόθυμη να αναλάβει δράση. Σύντομα οι δύο αστρονόμοι θα καταλάβουν πως οι πολιτικοί και οι επιχειρηματίες-υποστηρικτές της κυβέρνησης έχουν άλλα σχέδια, τα μμε δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα της κατάστασης, ενώ ο κόσμος παρασύρεται απ’ ό,τι διαβάζει στα socialmedia.
