1. Καλώς ορίσατε στο GTpoetry & prose, Χρύσα Ιακώβου! Αρχικά, θα θέλαμε να μας πείτε μερικά πράγματα για εσάς, ώστε να σας γνωρίσουμε.

Σπούδασα Ελληνική Φιλολογία από μεγάλο έρωτα για τη γλώσσα, αλλά ποτέ δεν μου άρεσε ιδιαίτερα η διδασκαλία. Μου άρεσε όμως πάντα να γράφω, έτσι στράφηκα στον Τύπο. Εργάζομαι εδώ και πολλά χρόνια σε ένα περιοδικό, τα τελευταία ως αρχισυντάκτρια. Δεν είμαι δημοσιογράφος, δεν ασχολούμαι με την επικαιρότητα, γράφω άρθρα και ετοιμάζω θέματα μέσω των οποίων ελπίζω να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Παράλληλα, δουλεύω και ως επιμελήτρια κειμένων. Επίσης, συνεργάζομαι με λογοτεχνικά περιοδικά, στα οποία δημοσιεύω κριτικές βιβλίων. Σε ερασιτεχνικό επίπεδο ασχολήθηκα για πολλά χρόνια με το ραδιόφωνο και με τη φωτογραφία. Τέλος, είμαι αθεράπευτα και αιωνίως ερωτευμένη με τον κινηματογράφο.

2. Μπορείτε να μας παρουσιάσετε με λίγα λόγια το έργο σας;

Έχω εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές (Αχ-έρων 2013, Τεθλασμένοι χρόνοι 2017, Lacrimosa 2021, όλες από τις Εκδόσεις Βακχικόν) και έχω συμμετάσχει με ποιήματα και διηγήματα σε διάφορα συλλογικά βιβλία. Η ποίησή μου είναι κατά βάση υπαρξιακή. Με απασχολεί το πέρασμα του χρόνου ή μάλλον η μη αξιοποίηση του χρόνου, ο χαμένος ανεκμετάλλευτος χρόνος. Η αυτοπραγμάτωση, το αν γινόμαστε αυτοί που θα μπορούσαμε να γίνουμε. Αν είμαστε αρκετά τολμηροί στις επιλογές μας. Κάποια ποιήματά μου έχουν και κοινωνική χροιά, με απασχολεί ο τρόπος που αλληλεπιδρά ο άνθρωπος σε ένα κοινωνικό σύνολο και κατά πόσο αναλαμβάνει την ευθύνη για όσα συμβαίνουν γύρω του. Σε κάθε περίπτωση, με ενδιαφέρει η αλληλεπίδραση του ατόμου με τον εαυτό του και με τους άλλους.

Kύριο γνώρισμα του χαρακτήρα μου.

Δεν επαναπαύομαι, δεν πτοούμαι εύκολα, βρίσκομαι σε μόνιμη αναζήτηση για κάτι.

Aρετή που θέλω να έχει ένας άντρας. / Aρετή που θέλω να έχει μια γυναίκα.

Αρετές που θέλω να έχουν γενικά οι άνθρωποι: ευγένεια, συνέπεια, ειλικρίνεια, τιμιότητα.

Tι εκτιμώ περισσότερο στους φίλους μου.

Το ότι είναι καλοί άνθρωποι.

Στις 18 Δεκεμβρίου του 2022 έδωσα συνέντευξη στο Ράδιο Κιβωτός, στην εκπομπή "Φυλλομετρώντας κι αναπολώντας" της Σωτηρίας Κυρμανίδου. 

Με αφορμή την κυκλοφορία της τρίτης μου ποιητικής συλλογής, Lacrimosa, έδωσα συνέντευξη στο λογοτεχνικό περιοδικό Περί Ου και στη Λένη Ζάχαρη τον Οκτώβριο του 2021

«…ένα πουλί στο σύρμα/ δίνει τον ρυθμό/ μια μελωδία ξεχασμένη/ -γιατί λαλείς/ πάνω απ’ της λήθης/ το πέτρινο σκηνικό;» (Μια μελωδία ξεχασμένη)
Με αφορμή τους στίχους αυτούς θα ήθελα να σε ρωτήσω ποιος είναι ο ρόλος του ποιητή στον κόσμο;
Ο ρόλος του ποιητή, κατά τη γνώμη μου, είναι να δίνει μια άλλη ερμηνεία για όσα μας περιβάλλουν. Να κάνει τους αναγνώστες να δουν τα πράγματα από μια νέα οπτική γωνία. Σκοπός της τέχνης είναι έτσι κι αλλιώς να μας δίνει τροφή για να σκεφτούμε και να ανυψωθούμε πνευματικά, ομοίως θεωρώ πως ο κάθε ποιητής μπορεί προσφέρει ένα νέο είδος «αλήθειας», το οποίο ο αναγνώστης μπορεί να το ερμηνεύσει όπως του ταιριάζει.

-Γιατί διάλεξες αυτόν τον τίτλο για το βιβλίο;

Lacrimosa θα πει δακρύβρεχτη στα λατινικά, από τη φράση lacrimosa dies, δηλαδή δακρύβρεχτη μέρα, που ακούγεται στη νεκρώσιμη ακολουθία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ήθελα να εισάγω με αυτόν τον τρόπο έναν προβληματισμό, να δώσω ένα στίγμα για τα υπαρξιακά και κοινωνικά ζητήματα που προσπαθώ να θέσω στα ποιήματά μου. Εκτός αυτού, τον διάλεξα λόγω του τελευταίου ποιήματος της συλλογής, του «Ρέκβιεμ». Ένα βράδυ παρακολουθούσα την ταινία του Terrence Malick «Το δέντρο της ζωής» και σε μια σκηνή ακούγεται το «Lacrimosa» του Zbigniew Preisner. Με μάγεψε το συγκεκριμένο κομμάτι, το οποίο αναζήτησα στη συνέχεια στο YouTube και από το οποίο προέκυψε το ποίημα «Ρέκβιεμ». Θεώρησα ότι το Lacrimosa ταίριαζε ως τίτλος και με το περιεχόμενο της συλλογής, αλλά και με το βροχερό εξώφυλλο, το οποίο είναι δική μου φωτογραφία.